Modele rozmyte

Efekt takiego przekształcenia liczby z Rys. 2 przedstawiony jest na Rys. 3. Zwróćmy uwagę, że na Rys. 2 zmienną niezależną jest y [0; 1], zaś na Rys. 3 zmienną niezależną jest x H. R występujące jako zmienna zależna na Rys. 2. Zauważmy, że Strzałka Next na wykresie Rys.

3 może być przeciwna, Gdy zmienimy Kolejność w Parze reprezentującą Skierowaną liczbę Rozmytą. Tak Więc Jeśli podamy. funkcję przynależności klasycznej liczby rozmytej, à Można jej przyporządkować Dwie różne skierowane Liczby Rozmyte, różniące się właśnie skierowaniem, TJ. strzałką na wykresie. Modèle skierowanych liczb rozmytych bazuje na nieco innych podstawach niż Klasyczne liczby rozmyte. Ponadto wprowadzają dodatkową cechę-skierowanie-której nie ma w typowych liczbach rozmytych. Jednocześnie skierowanie dodaje Nowe obszary zastosowań dla koncepcji “rozmytych” [6]. Modèle skierowanych liczb rozmytych jest wzglĩnie prostą w implementacji alternatywą dla tych rozwiązań. Przyglądając się poszczególnym działaniom widzimy, że są à w przygniatającej operacje na odpowiadających sobie częściach OFN. gdzie obydwie Funkcje są nieprawdę oraz x u p; x d o w n: [0; 1] → R.

{displaystyle x_ {up}; x_ {bas}: [0; 1] rightarrow R.} Należy Tutaj Zauważyć, że przedziały UPA; DOWNA są przedziałami skierowanymi (Kaucher), Więc mogą nie spełniać warunków lA ≤ 1-A, Czy 1 + A ≤ pA. Aby dopełnić modèle Skierowanych liczb Rozmytych należy podać sposób realizowania działań matematycznych [5]. Dla arracher oznaczmy volet jusqu`à jako x ↑ i volet Down jako x ↓. Zastrzeżeniem może być Możliwość wyników uzyskania, które nie mogą być opisane funkcją przynależności znaną ze catalogage rozmytych. W ich Miejsce pojawiają się Jednak Krzywe przynależności. Ich interprétation jest przybliżana przez koncepcje rozmytej obserwacji, u występującej zadeha. Pomocne przy ich interpretacji jest Pojęcie niewłaściwych przydziałów występujące w literaturze u Kauchera [7]. Istnieją różne podejścia (NP patrz. Sanchez [2], Klir [3]), zwykle dość złożone, które pozwalają na obejście powyższego problemu z działaniami na liczbach rozmytych.

DEFINICJA 2. Niech b, ą Dane Trzy skierowane liczby rozmyte A = (x ↑ A; x ↓ A), B = (x ↑ B; x ↓ B) oraz C = (x ↑ C; x ↓ C). Mówimy że: Liczba c jest wynikiem dodawania a i b, zapisywanym c = a + b, Jeśli koncepcja skierowanych liczb rozmytych odbiega nieco OD catalogage rozmytych proponowanych przez L. zadeha [1], un w szczególności także OD jego liczb rozmytych. Największą zaletą takiej definicji liczby rozmytej jest Możliwość zdefiniowania wszelkich działań znanych w teorii funkcji, gdzie działania są wykonywane na parach funkcji, po KAŻDYM elemencie Pary. W efekcie Przenosimy obliczenia na funkcjach, CZYLI na ich wartościach, które są liczbami rzeczywistymi, na wielkości rozmyte, zachowując własności działań na liczbach rzeczywistych. Liczba ta Może opisywać nieprecyzyjny termin “Duża PR, kość”. Zgodnie z ogólną ideą catalogage rozmytych oznaczałoby à, że w danych okolicznościach PR, kość 100 km/h uznawana jest w 100% za “dużą”.